Star Trek (2009)

‘Mijn’ Star Trek

Elke generatie heeft zijn Star Trek en alhoewel ik net oud genoeg ben om me de heruitzendingen van de originele versie te herinneren beschouw ik ‘Star Trek, The Next Generation’ nog steeds als ‘mijn’ Star Trek met Picard en Data ipv Kirk en Spock.

Maar toen ik vernam dat J.J. Abrams (Lost, MI-3) het aandurfde om een elfde Star Trek te verfilmen, wist ik dat de erfenis van schepper Roddenberry in goede handen was en jawel, het resultaat mag er wezen. Grappig, luid én spannend. Een perfecte casting, adrenaline opwekkende scènes en een, ahum, geloofwaardig plot want, jawel, zelfs bij Sci-fi moet er enige ‘logica’ schuilen achter de wondere wereld van ruimtereizen, anders haak ook ik af.

IDIC

Oplettende fans zullen alvast opmerken dat de off-screen introductie – in dit geval aan het einde van Abrams’ film – aangepast werd van ‘To boldly go where no man has gone before’ naar ‘To boldly go where no one has gone before’. Het moet gezegd zijn, Star Trek was zijn tijd ver vooruit, maar blijkbaar niet ver genoeg.

Het gelijkheidsbeginsel was reeds ver doorgedrongen in alle kwadranten van de federatie toen hier op aarde mannen, vrouwen, blank, zwart en jong, oud tegenover elkaar stonden. De bedenker, Gene Roddenberry, zelf een notoire humanist, lanceerde hiermee niet alleen de Enterprise maar ook zijn visie op de mensheid: dat de mens zelf aan een positieve toekomst kan werken. Een utopisch gedachtegoed met andere woorden. Zijn humanistische doctrine werd samengevat in het acroniem IDIC, Infinite Diversity in Infinite Combinations, een ethiek die garant moest staan voor een vreedzaam samenleven tussen alle wezens, aards of erbuiten.

In de nieuwe film is me deze humanistische insteek wat ontgaan. Abrams, die Leonard – Mr. Spock – Nimoy trouwens doet opdraven in zijn allernieuwste serie Fringe, staat nochtans bekend om zijn verhaallijnen, gelardeerd met filosofische citaten en beschouwingen maar van Roddenberry’s Sci-fi hippiekijk op onze toekomstige samenleving vond ik niet veel terug in deze laatste overigens bijzonder onderhoudende film.

Hemelvaart

Star Trek vertelt de avonturen van mensen die van ‘hier’ naar ‘daar’ willen reizen, vrijmoedig en ongeknecht door dogma of religie. Het Evangelie vertelt het verhaal van Jezus die van ‘daar’ naar ‘hier’ kwam, nederig en klein. Nu is Jezus teruggekeerd en er wacht ons een hoopvolle toekomst, de leeuw en het lam zullen het niet kunnen geloven. Niet een toekomst die we in eigen kracht tot stand kunnen brengen maar vanuit de opstandingskracht waar de Heilige Geest ons deelachtig aan maakt. Tussen Hemelvaart en Pinksteren is het dus een uitgelezen moment om Star Trek te gaan bekijken. To boldly go where He has gone before (and again).

Star Trek – J.J. Abrams (Bad Robot, 2009)